คุยกัน : MSN(ต่อจากเมื่อวาน)อ่านเยอะๆน่ะ
รักเราเริ่มจากความเหงาหรือเปล่า
เปล่าหรอกมั้ง!!~
เหมือนว่าคนสองคนมาเจอกันได้ คุยกันได้ เพราะว่าอะไร อะไรลิขิตมามากกว่า นอกจากจะพบกัน พูดกัน มันต้องเป็นมากกว่านั้นด้วยมันจึงเกิดเป็นเรื่องราวที่ไม่มีใครอยากจะเกิดขึ้นแบบนี้...เฮ้อ!!
ขำขำ~~ก่อนนอน
โพสซะ!!
นี่นี่ คำพูดของฉันเองที่ฉันใช้หาเพื่อนคุยทางเอ็ม ในขณะที่ฉันเองก่ะหวังว่าจะมีใครเข้ามาทำให้ฉันลืมใครอีกคนนึงได้ แค่คุยน่ะ แค่คุยให้ฉันลืมคนเก่าๆหรือเพิ่งจะเก่าเมื่อสิบนาทีที่ผ่านมาได้ (ถูกแหละ!!) ฉันตัดสินใจหาเพื่อนคุยทางเอ็ม และก่ะได้ผลแฮะ^^
มีคนตั้งเยอะแยะแอดเข้ามาคุย แต่ในที่สุดฉันเลือกคุยกับคุณ....อาจเพราะว่าคุนอดทนดีมั้ง และคุนเองก่ะรอนานเป็นที่สุด
อีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันเลือกคุยก่ะคุณ เพราะว่าฉันยิ่งคุยยิ่งไม่เข้าใจในตัวคุณ คุณอายุน้อยกว่าฉัน คุณไม่ถามเรื่องอะไรที่คนอื่นเวลาคุยเอ็มเขาถามกัน คุณคุยสนุก คุณตลกดี แค่นี้ก่ะพอแหละฉันสบายใจแล้ว ฉันบอกตัวเอง เพราะว่าว่าฉันคุยก่ะคุณมาเกือบตีสามแหละ ขอนอนก่อนน่ะ แต่
!
คุณบอกว่าคุณอยากคุยโทรศัพท์กับฉัน
(โอ้โห!ไอ้เดกคนนี้) : นึกในใจ
แต่ฉันอยากนอนแหละอ่า....ในที่สุดฉันก็เลือกที่จะ.....
โทรกลับไป.....
ฮัลโหล เสียงเด็กดีเนอะ!!!
หลังจากนั้น..มันเหมือนจาง่วงนอนเนอะ แต่เราก็ ขำขำก่อนนอน กันจนเกือบเช้า และนั่นก่ะทำให้ฉันเริ่มไม่ไหวแล้ว รู้สึกง่วงมากมาย คุยกันจนโทรศัพท์ฉันแบตหมด ฉันหลับไป เสียง Msg จากโทรศัพท์ฉันดังขึ้น ฉันคว้ามันมาอ่านMsg แบบง่วงสุดๆ
ไอ้บร้า~จีบ...น่ะ
ฉันยิ้มและหลับไป เหมือนว่าจะได้ฝันดีอีกครั้งเลย.....^^*
